Reseña del libro "Historia da Literatura Galega ii: De 1853 a 1916: O Rexurdimento"
Esta segunda entrega da Historia da Literatura Galega continua o relato emprendido co primeiro volume, Historia da Literatura Galega I. Das orixes a 1853 (Xerais, 2013), e configura unha narracion congruente e solida que nos conduce agora pola etapa do Rexurdimento, desde os albores da renacenza literaria do idioma galego, a mediados do seculo XIX, deica a fundacion das Irmandades da Fala en maio de 1916. Novamente da man de Xose Ramon Pena, autor de referencia no espazo da historia da literatura, asistimos a unha fertil conversa coas diferentes opticas investigativas sobre o periodo e mais os autores que o habitan. Interpretar os textos literarios como parte dun organismo vivo, unha totalidade integrada cuxas propiedades xorden das interaccions e relacions entre as partes; considerar asi mesmo a literatura como un produto ideoloxico que alcanza a sua plena dimension na concomitancia social; participar da idea dun macrotexto como converxencia vertical dunha creacion respecto doutras e, asemade, tamen como proxeccion horizontal onde a textualidade do autor amosa a sua individualidade: tal e o eixo, o motor que alimenta o esforzo destas paxinas. Unha historia da literatura galega que ven ser elemento esencial e indiscutibel da propia historia do pais e do seu idioma, a cal fornece -e resulta fornecida- de consistencia e sentido. Desde a publicacion d'A gaita gallega a convocatoria irmandiña de Anton Villar Ponte: velai un percorrido que fascina.Esta segunda entrega da Historia da Literatura Galega continua o relato emprendido co primeiro volume, Historia da Literatura Galega I. Das orixes a 1853 (Xerais, 2013), e configura unha narracion congruente e solida que nos conduce agora pola etapa do Rexurdimento, desde os albores da renacenza literaria do idioma galego, a mediados do seculo XIX, deica a fundacion das Irmandades da Fala en maio de 1916. Novamente da man de Xose Ramon Pena, autor de referencia no espazo da historia da literatura, asistimos a unha fertil conversa coas diferentes opticas investigativas sobre o periodo e mais os autores que o habitan. Interpretar os textos literarios como parte dun organismo vivo, unha totalidade integrada cuxas propiedades xorden das interaccions e relacions entre as partes; considerar asi mesmo a literatura como un produto ideoloxico que alcanza a sua plena dimension na concomitancia social; participar da idea dun macrotexto como converxencia vertical dunha creacion respecto doutras e, asemade, tamen como proxeccion horizontal onde a textualidade do autor amosa a sua individualidade: tal e o eixo, o motor que alimenta o esforzo destas paxinas. Unha historia da literatura galega que ven ser elemento esencial e indiscutibel da propia historia do pais e do seu idioma, a cal fornece -e resulta fornecida- de consistencia e sentido. Desde a publicacion d'A gaita gallega a convocatoria irmandiña de Anton Villar Ponte: velai un percorrido que fascina.
